IEC 60068-2-11 — Test Ka: mgła solna

Jaki ma sens

Test dowodzi, że powłoka lub materiał w ciągłej neutralnej mgle solnej o stałych warunkach przez zadany czas nie wykazuje korozji w stopniu określonym przez specyfikację. Test ma charakter porównawczy dla wyrobów podobnej konstrukcji.

Wynik nie przekłada się wprost na trwałość w latach w rzeczywistej atmosferze. Ostrość (czas ekspozycji) wybiera specyfikacja wyrobu.

Metodyka badania

Roztwór NaCl o stężeniu 50 g/l ±5 g/l (gęstość 1,029–1,036 przy 25 °C) i pH 6,5–7,2 mierzonym przy 25 °C ±2 K rozpyla się w komorze o temperaturze 35 °C ±2 K. Ciśnienie rozpylania wynosi 70–170 kPa nadciśnienia (typowo 98 kPa ±10 kPa), a temperatura wieży nasycającej od 45 °C przy 70 kPa do 54 °C przy 170 kPa.

Szybkość opadania mgły kontroluje się kolektorami: 1,5 ml/h ±0,5 ml/h na 80 cm² powierzchni poziomej. Próbki ustawia się pod kątem 20° ±5° do pionu, badaną powierzchnią do góry, po oczyszczeniu wg specyfikacji i bez dotykania powierzchni dłońmi.

Przebieg: pomiary wstępne (oględziny, kontrola elektryczna i mechaniczna wg wymagań), ekspozycja przez zadany czas, odzysk, pomiary końcowe. Raport zawiera czas trwania, orientację i sposób ekspozycji próbki oraz pomiar stężenia i pH.

Parametry i ostrości

• Stężenie NaCl: 50 g/l ±5 g/l
• pH: 6,5–7,2 przy 25 °C
• Temperatura komory: 35 °C ±2 K
• Szybkość zbierania: 1,5 ml/h ±0,5 ml/h na 80 cm²
• Ciśnienie rozpylania: 70–170 kPa (typ. 98 kPa)
• Kąt ustawienia próbki: 20° ±5° do pionu