IEC 61000-4-5 — Odporność na przepięcia (surge)

Jaki ma sens

Badanie dowodzi, że urządzenie znosi impuls przepięciowy o zadanej energii i napięciu z określonym zachowaniem funkcji. Numer normy metody nie jest deklaracją zgodności; napięcie badania, sposób sprzęgania i kryterium oceny wybiera norma wyrobu lub norma ogólna EMC, zależnie od warunków instalacji.

Metodyka badania

Generator fali kombinowanej (combination wave generator) daje napięcie w stanie jałowym o kształcie 1,2/50 µs i prąd zwarciowy 8/20 µs przy efektywnej impedancji wyjściowej 2 Ω; dla symetrycznych linii telekomunikacyjnych stosuje się generator 10/700 µs (prąd 5/320 µs).

Do portów zasilania AC/DC impuls wprowadza się przez sieć sprzęgająco-odsprzęgającą: pojemnościowo 18 µF między przewodami (L-L) i 9 µF w szereg z rezystorem do ziemi (L-PE). Na każdy tryb sprzęgania i punkt podaje się co najmniej pięć impulsów dodatnich i pięć ujemnych, z szybkością nie większą niż jeden impuls na minutę; w plan badania wpisuje się kąt fazowy sprzęgania do sieci AC.

Ocena wyniku: urządzenie ma działać zgodnie z przeznaczeniem po badaniu, bez degradacji poniżej poziomu określonego przez producenta; klasyfikacja w czterech kategoriach od normalnej pracy po nieodwracalną utratę funkcji.

Parametry i ostrości

• Poziom 1 – 0,5 kV (prąd zwarciowy 250 A przy 2 Ω)
• Poziom 2 – 1 kV (500 A)
• Poziom 3 – 2 kV (1000 A)
• Poziom 4 – 4 kV (2000 A)
• Poziom x – wartość specjalna
• Generator 1,2/50 µs – 8/20 µs, 2 Ω; wariant 10/700 µs – 5/320 µs dla linii telekomunikacyjnych
• Sprzęganie: 18 µF (L-L), 9 µF (L-PE); ≥ 5 impulsów dodatnich i 5 ujemnych; ≤ 1 impuls/min